Voor het bekijken van de filmpjes kunt u hier Quick Time 7 downloaden. En HIER staat een lekker recept voor een Tsjechische delicatesse n.l. Medovnik.

Bepakt, geladen, begint ons 'vakantiegevoel' zodra we de deur dichttrekken. Zorgvuldig gepland gaan we op weg naar Beerfelden-Gammelsbach, voor een overnachting in: 

Odenwald-gasthof-krone, zei het met enige omleiding over smalle weggetjes.

514 kilometertjes langs 'Heeren's wegen'. Met ons vertrek uit Sraskerke nemen we een lading mooi weer mee. Het hotel, een mooie ruime kamer met balkon. een voortreffelijk diner hetgeen een wild ragout omvatte die letterlijk en figuurlijk vers was. ambachtelijk bereid, niet uit een kant en klaar potje in één woord heerlijk net als de nachtrust, overigens heb ik wel genoten van een nachtelijk schouwspel, op hoogte en geen achtergrond verlichting is de hemel een tafereel van één en al ster, planeet en satelliet, slechts verstoort door een enkel vliegtuig. En geloof het of niet; geen spat last van piepende ademhaling of gierende luchtwegen de hoogte doet me goed. Oké  het is wat vermoeiender maar minder prikkelend voor mijn luchtwegen.  

De volgende morgen even half tien op weg naar Tsjechië , uiteraard inderdaad een stralend zonnetje, in de auto met airco merk je niet dat de temperaturen oplopen naar tropische waarden.  Tegen half drie een vijf uur en 300 kilometers verder arriveerde we op ons vakantie adres.  Het laatste stukje op een onverharde weg. Het huis staat letterlijk en figuurlijk in niemandsland met de naam Vlckov.  Een niet onaardige vakantie woning helaas niet voorzien van de 'luxe' die je zou verwachten, maar dat mag de vakantiepret niet drukken,  Sjors en ik zijn in elk geval met deze plek in onze nopjes. Na het uitpakken om een paar boodschappen en broodjes want 'even' naar de 'potraviny' is er hier niet bij, net als een restaurance, daar moet je toch of je het leuk vindt of niet voor in de auto. Bij het huis ligt een tuin van een halve hectare maar denk het hek weg en Tsjechië is de tuin, want we zitten echt midden in de natuur.  

Eten is tot op heden BBQ of een restaurantje geweest de keuken is feitelijk te klein om een maaltijd te bereiden.  Maar het is zo warm dat we pas de vijfde dag binnen hebben gezeten voor zover we ' thuis' waren. Het voornemen was een bezoek te brengen aan Domažlice voor de afsluiting van de  ´Chodse feesten´ maar het mooie weer gooide roet in dit plan.  

Zondag hebben we niets anders gedaan dan relaxen, ontstressen en luieren in de tuin , een loopje naar het nabij gelegen zwemmeertje om de honden een bad te laten doen.  heerlijk gebarbecued en dat was ongeveer het enige dat we die dag hebben ondernomen.  De volgende morgen ben ik met Maartje en Sjors de omgeving eens gaan verkennen, een flinke wandeling door bos en akker, met kleine omweg vanwege een gigantische mierenhoop die ik liever ongemoeid laat. Tijdens de wandeling een ontmoeting gehad met een koppeltje roodvossen, die heel rap de benen namen, zodat ik dus net te laat was voor een foto. Overigens waren de temperaturen alweer flink aan het oplopen zodat we blij waren dat we uiteindelijk om de ´berg´ heen bij het zwemmeertje aan kwamen,

Maandag hebben we een bezoek gebracht aan de metropool Plzen, in het Nederlands geschreven Pilsen, de stad waar het bier  is uitgevonden.

    

Wat gewinkeld en genoten van een koel 'biertje' en uiteraard lekker gebarbecued op ons vakantieverblijf in Vlckov.  

De volgende dag een bezoekje gebracht aan ´tomtom´s panoramische vergezichten, deels een grote teleurstelling, echter één panoramisch gezicht was zeer de moeite waard  Hier stond een uitkijk toren die in 2008 gerestaureerd is en aangepast door de Tsjechische architect Lukeš Zdeněk, die de toren van een dak heeft voorzien.  Overigens was de wandeling er naar toe al de moeite waard.  

 

 

Met enige moeite een restaurant gevonden in Konstantinovy Lázně  waar we werden verwelkomt door vreselijke harp muziek maar des al niet te min het eten was prima.  Onder luid gedonder, prachtige ontladingen van weerlicht en regen terug naar huis voor een goede nachtrust, voor zover mogelijk op een kapok matras. (de laatste keer dat ik daarop geslapen hebt, dateert van ruim veertig jaar geleden bij mijn grootouders in Ankeveen, zelfs toen was het al geen weldaad voor je rug en ledematen!)

Na het ontbijt- Brunch op weg naar Tachov, een provincie stadje dat mijn inziens  toch van enige betekenis zou moeten zijn, maar afgezien van enige bijzonder fraaie gevels niet veel om het hand had. Overigens viel me wel op dat het stads onderhoud vele malen beter is dan dat we in Nederland gewend zijn.  Daarna hebben de honden vanzelfsprekend lekker gezwommen een hebben wij in een pittoresk restaurantje mijn verjaardag afgesloten.

 

 

 

 

20 augustus 2000 was de dag dat ons Maartje het levenslicht aanschouwde, vandaag op haar verjaardag hebben we dan ook de dag besteed aan de honden, van een heerlijke wandeling door Horni Kozolupy naar het bos in de zinderende hitte, maar in het bos was het werkelijk fantastisch, een rust die in Nederland ondenkbaar is, een gevoel hebben dat je alleen heerser bent over de hele wereld zo'n ongerept vrijheidsgevoel is met geen woorden te beschrijven.  Kortom een heerlijke wandeling met als klap op de vuurpijl een lekker poedelpartij nabij. Een eenvoudige maaltijd van een linzen polenka (soep) met wat boschampignonnetjes en fijn gesneden stengeluitjes met vlechtbrood erbij was het avondmaal gevolgd door koffie, Medovnik ( klik op de link voor het recept) en Becherovka, het drankje waar al menige fles de afgelopen dagen burgermeester is gemaakt. Naast wat Pivo's als Radek, Gambrinus en Pillsner Urquelle en Krusovice, advies  begin niet aan Staropramen, het is net p*********k. Voor mijn doen veel alcoholhoudende drank en daarbij geen katerig gevoel.  Tsjechië , gemiddeld 950 mtr. boven N.A.P.  Is letterlijk en figuurlijk mijn klimaat. geen spat last van benauwdheid, helaas wel van kortademigheid maar dat ligt aan het volkomen ontbreken van conditie. Mijn ATB staat troosteloos achter het huis omdat ik er niet toe kom om er op te stappen.  Mijn Lief heeft een SMS gekregen van de buurjongen die ik morgen letterlijk zal overnemen voor het archief.De SMS: 

'shofel met sgep, taktort met car; klaan dat kan dlaaien weet nie me watk vedde wil hebbe X dave'

Ik schreef al over Becherovka, maar niet dat ik sinds gisteravond een ander smaakje gedronken hebt; lemon, het is al lekker zonder limonadeachtig te zijn  maar die lemon smaakt is net limonade, dat is dus echt oppassen.  Overigens zal de cassiere wel denken: telkens als we boodschappen doen, is het fors aantal flessen.........van dat goedje.  Vakantie en weer, dat is iets dat al jaren ons achtervolgt, altijd mooi weer waar we ook naar toe gaan, zelfs nu terwijl ik dit schrijf is het alweer door de 23 graden. het is vanaf het begin steeds tegen de dertig graden en hoger geweest gelukkig zal het vanaf morgen rond de drieëntwintig tot vijfentwintig graden worden, vooraf gegaan door een donderbui. Een dag van steden, o.a. Stříbro, Dolmazlice en Horšovský Týn een bekoorlijk plaatsje in tegenstelling tot Domazlice dat niet mijn voorkeur kent als stad. In Stříbro het één en ander aangeschaft, zoals pleepapier en de 'shofel met sgep' en voor mezelf een fietshelm , half lange broek en jasje, In Dolmazlice een biertje en een lekker ijsje op een zeer warm terras, overkapt waardoor wede spaarzame druppels die vielen mistte. Waarna we op weg gingen richting vakantiehuis met een stop in Horšovský Týn voor een maaltijd .  Ik mag niet vergeten dat onze schoonheid Maartje erin slaagde een bal te laten verdwijnen in een rattenhol aan de waterkant waardoor die voor mij en Maartje onbereikbaar is geworden en als verloren moet worden beschouwd. Straks wordt een echte voet dag voor ons en de honden, met wat aangenamere wandel temperaturen voor mens en dier. Onder 'deskundige' begeleiding van mijn lief m.b.v. kompas en TomTom op stap naar de ruïne Švamberk  (veel meer informatie op de vertaalde website, klik hiervoor op de weblink) die mijn lief persé nog wou bezoeken, door weiland, bos, berg en akker,door het fraaie dorpje Domaslav.

Niet te vergeten een bergstroompje en moeras gebied, waar mijn lief tot ver over haar knieën in kwam te staan.  zo'n negen kilometer hemelsbreed, maar een rot end om te lopen. Uiteindelijk het 'doel' bereikt getuige de  overigens wel voordat we in het Nationaal park de 'bult'       opgingen wel eerst genoten van de voor zover ik mij kan herinneren de aller lekkerste zuurkoolsoep in Krasikov de weg naar boven was fraai net  als de wandeling er naar toe , veel gezien van vogels, planten tot een ree die op ons 'lawaai' weg schoot in het dichte struikgewas,  een rover die lang boven ons cirkelde en een bijzonder fraaie spin op mijn shirt Maar desondanks door de weg er naar toe al zo'n kleine vijfentwintig misschien wel dertig kilometers en dan dus ook terug, Over het kortste pad; de weg, met een onwillige TomTom en een kompas , de zon , die overigens de laatste vier kilometer verstek liet gaan.  moe en voldaan thuis al deed Sjors nog in het laatste stukje  een duit in het zakje door lekker te gaan rollen in een kadaver in ontbinding van waarschijnlijk een slecht geschoten ree. Hetgeen er toe leidde een bad van een hond en van ons omdat we flink bezweet waren. In een eendrachtige samenwerking een smakelijke hap bereid die te samen met een litertje Gambrinus premium genuttigd hebben.  Ik mag niet vergeten te melden dat ik cultuurroof hebt gepleegd door een stukje ruïne Švamberk mee te nemen, Ik vermoed een stukje van een console dat zo'n achthonderd jaar geleden als decoratie of fakkelhouder is gebruikt. Het is inmiddels de derde keer dat we deze bezichtigd hebben, alleen ditmaal met een wandeling van al met al zo'n tien uur en een kleine veertig kilometer door berg en dal over onbegaanbaar pad. En waar ik met gemengde gevoelens over filosofeer en vast niet de laatste keer.  Achter mij klinkt nu het gesnurk van een hond die net als ons  dus letterlijk en figuurlijk bekaf zijn , zij zullen net als wij morgen best spierpijn hebben.  Het was wat  je noemt met acht uur en dertig minuten een heel beste wandeling, voor twee ongetrainde wandelaars zoals ons.  Vaststaat in elk geval dat de z.g. 'nordicwalkers' het al na vier kilometer opgaven en het 'autobussy' namen.  

(Pivo) , Becherovka en slaap , een nieuwe dag, zonneschijn en koffie en wat de dag verder brengt; In elk geval warmte want afgekoeld is het nauwelijks en wonderwel geen spierpijn mede dankzij de 'Alpa'. Een nederlaag voor mijn conditie ..... ik heb weliswaar tot tweemaal toe een helling van 12 %  (net voorKokašice, voor de echte liefhebbers) genomen maar moet eerlijkheidshalve bekennen dat het met zeer veel moeite ging en de tweede keer slechts tot aan de helft,mijn rikketik ging toen door de tweehonderd, reden om af te stappen. Het afdalen was  een sensatie op zich, met een snelheid van 80 Kmh down is fantastisch, even het gevoel ervaren van totale vrijheid om beneden te bedenken dat ik me dood had kunnen rijden met een ATB die goed geveerd, maar niet geschikt is voor dergelijke snelheden, het is mijn stuurvastheid die me veilig in het dal deed komen. Daarna in een rustig tempo op huis aan om lekker te gaan luieren in de tuin met een steenkoude Gambrinus waarna de was is binnen gehaald en we zijn wezen eten in Stríbro ditmaal in een BBQ  restaurant en het was werkelijk heerlijk getuige de foto´s (wat mijn lief hier op haar bord heeft liggen gaat hier in Nederland soms alleen nog in de erwtensoep, varkensknie.) En volgens haar erg lekker.

Nu na wat Becherovka´s tijd om te gaan slapen.  Dat Tsjechië veel natuur kent is wel algemeen bekend, maar dat die natuur ook vrij toegankelijk is,  in tegenstelling tot Nederland is ongelooflijk.  Als je hier in een bos een hek tegenkomt dan is het alleen bedoelt om vraat aan jonge aanplant te voorkomen door bijvoorbeeld de vele reeën . Die zijn we meerdere keren al tegen gekomen zelf in de  'omheinde' tuin. Gisteravond nog een dartel spel van een zestal jonge dieren zich van geen kwaad bewust op de rand van een akker nabij. Het is gewoon balen dat een goeie fotocamera en kijker ontbreekt. Er is zoveel moois dat ik zou willen vastleggen,  dit land kent vele gezichten wat 's ochtends in het zonnetje al mooi is is 's avonds in de schemering nog mooier. Ik vond zojuist nog twee foto's flora :  en fauna Iets wat we in

Nederland in het vrije veld en langs de weg zelden, zo niet nooit meer tegenkomen.  Goedemorgen. nou ja goed?????? Voor zowel mijzelf als mijn lief die vannacht ook nog eens een trap miste , allebei de allereerste kater na al het drank misbruik.  Maar goed, Gisteren TomTom's toeristisch advies gereden, En dat was best een heel mooie rit, prachtige vergezichten een fraai maar helaas vervallen 'fort'

  nabij Loucky/Klášter Teplá, het fort dateert uit de veertiende eeuw en is gebouwd ter bescherming van o.a. het nabijgelegen klooster, triest is het dat de nazi's het ook gebruikt hebben en het daardoor  door de lokale bevolking  'als besmet' wordt beschouwd, zoals vele vaak toch fraaie en bijzondere panden. En de huidige conjunctuur, politiek eigenbelang  er geen middelen zijn om restauraties uit te voeren zodat dit voor het nageslacht blijft bestaan.  Waar we overigens het klooster en de kapel bezocht hebben  en ik heimelijk genoten hebt van de zwaluwtjes die op de gekst mogelijke plaatsen hun huisvesting hebben.  Kijk gewoon op de grond en je vindt onmiddellijk boven je een fraai gebouwd verblijfje onder één of andere boog, goot of zelf luifel.  Van Klášter Teplá  

op weg naar een Kapucijner klooster in Sokolov (Falkenau) Langs kronkelige weggetjes door berg en dal met bijzondere gezichten.  In Sokolov Wat ons niet echt boeide de keuze gemaakt om via dezelfde panoramische weg terug te rijden weliswaar met een kleine uitval naar een restaurant te Teplá,. Overigens komen op de reis door een z.g. UNESCO certificated Town/city als Planá en het spijt me, we zijn er toch flink doorheen gestapt, ik heb er nauwelijks iets gezien dat de status ÚNESCO protected zou moeten hebben. Het plein met Maria zuil is in mijn ogen met zijn barokhuizen het enige wat het bekijken waard is. Waar we lekker hebben gegeten, even ter zijde uit eten doe je ondanks het feit dat de prijzen hier wat stijgen door de snel naderende komst van de euro voor nog steeds geen vijf en twintig euro met zijn twee, all in van soep tot dessert en het nodige om door te spoelen.  De weg naar huis vervolgd in een gezapig tempo voor een bakje koffie en dus teveel drank van het merk Becherovka.  Wat dit drankje betreft hebben we ons echt 'misdragen' in de vakantie.

Vandaag was het wat je noemt een warme en mooie hondendag..... hondencommunicatie kent geen taal barrière, die hebben zich heerlijk vermaakt in en om het zwemvijvertje, vooral Sjors was erg in trek bij de Tsjechische jongelui  die met hem de grootste lol hadden,  Maartje deed niet minder rustig maar lol hadden ze zoveel  dat ze tegen vier 's middags zowat omvielen van moeheid en dat ben ik van Sjors al helemaal niet gewoon. Maar de foto zegt meer dan woorden: De weg naar huis in een gematigd tempo viel zowel Sjors als Maartje zwaar, Ik heb me na een steenkoude Gambrinus Premium  snel gedoucht een wasje binnengehaald en daarna even om brood en water, Becherovka en hondenvlees.  Waarna we zijn doorgereden naar U Radnice  een leuk pittoresk en zeer goed restaurantje waar een prima stukje zalmfilé werd gepresenteerd.    Thuis onder het genot van een Becherovka dus even log, betreurenswaardig is dat de fotocamera zijn beste tijd heeft gehad. Na een voor mij belabberde nachtrust ( gesprongen kleine bloedvaatjes in mijn linkervoet) met veel pijn.  Vandaag niet echt veel zin om te lopen, mijn geluk; Maartje moet ook rust houden.  Dus een rit naar Cheb, een van de grotere steden van de Tsjechische republiek,   Cheb een stad die een fraai centrum  bezit maar ook een verpauperd buitendeel echt bijna eng om er door heen te moeten rijden.  Ik heb dan behalve dat we heel veel geld hebben uitgeven slechts een paar fraaie foto's en  een woord van waardering voor alle restauratiewerkzaamheden die we daar en elders zijn tegengekomen.  Deze vakantie hebben we een aantal zaken aangekocht uit koopzin maar ook omdat we ze op één of andere manier nodig hadden. Naast het feit dat we veel buiten de deur hebben gegeten omdat meer doen dan een BBQ feitelijk te veel was. We waren dus niet echt de zuinige Hollanders zoals vele landgenoten daar bestempeld worden.

  Geheel tegen mijn 'eetgewoontes' in vis en vet varkensvlees maar zo verrekte lekker. Ook de hoeveelheid pivo is buitenproportioneel,  hetgeen mij regelmatig doet belanden achter een deur met opschrift 'Pani' zo ook deze deur in Domazlice, die een kleurrijk schouwspel vertoonde:  

Op de terugweg nog een bliksem passage van Zamecek Kynt dat een feitelijk paleisje is en naar mijn idee commercieel uitgebaat wordt, geen foto waard. Wel even een kleine test van de aankoop die videocamera heet.  Waarna we zijn doorgereden tot aan Krasikov voor een bordje friet, worst en Pivo die overigens heel lekker was net als de sauerkrautsuppe van onlangs. De uitbaters een jong stel zijn de weerspiegeling van de Tsjechische vriendelijkheid die we overal tegen komen van winkel tot restaurant tot bezoeker van een terras. Zo heb ik met één van hen een multi lingual conversatie gehad over 's lands distelaat hij was zeer verwonderd over de combinatie J.Jenever en Bier;  'een kopstoot' of het Dames drankje ouwe klare met suiker. 

 

Gisteren na het ontbijt op weg naar Planá, dat volgens de ANWB gids , Ik citeer; 'Planá dat geheel onder monumentenzorg staat en een mooi plein heeft'. Inderdaad het plein had wel iets monumentaals en was heel mooi, maar verder eigenlijk weinig boeiends,  wel de rit die door het landschap voert was bijzonder mooi.  Daarna ben ik met het tweetal naar het zwemmeertje gegaan en heb er zelfs zelf een duik in genomen, Brrrrrr nog steeds ondanks alle warmte, koud en verfrissend. Overigens zit dit zwemmeertje vol met jonge forel en waar jong is zijn ook oude.  Best laat terug , douchen omkleden en daarna met z'n tweetjes richting Stribro, een zestiende-eeuwse stad dat zijn rijkdom in de tijd van de zilverwinning heeft vergaard en dat in alle opzitten een werkelijk fraai stadje is. We hebben gegeten in een heel gezellig ogend restaurantje met een bijzondere verzameling en het 'goddelijke' bier Krusovicé . Mijn menu behelste  een eenvoudige Tagliatella met varkensvlees en een tomatensaus die als een (a)engeltje over je tong ging, naast een frisse salade en een beetje 'mislukt/ misplaatst' nagerecht,  wat gepaneerde ijsbolletjes zouden moeten zijn was niet meer dan wat slagroomsoesjes.  Daarna nog wat kronen gepind en een prachtige foto gemaakt van het stadhuis op het plein, Ik heb bij thuiskomst in het pikkedonker nog een loopje gedaan met Sjors, Maartje wou niet,  waarbij Sjors zich meer dan voorbeeldig gedragen heeft, met enige inspanning mijnerzijds turn ik hem om van reddinghond tot hulp/geleide hond.

 

Een gematigde nachtrust en een heel vroege ochtendwandeling onder luid gefluit en gekwetter van diverse vogels w.o. een tureluur, groenling en boomklever...Bonte specht En een havik die een prooi observeerde en even later oppikte.  Sjors merkte in het ochtend gloren een ree of hert op , ik kon in de snelheid waarmee het gepaard ging niet herkennen Daarna ontbeten, Helaas ingepakt en geladen,  alle kleine karweitjes  gedaan zijn we op weg gegaan naar Konstantinovy Lazne, waar we wat gewandeld hebben in het 'kuurpark' Waar Maartje dankbaar gebruik van heeft gemaakt. Bakje koffie gedaan, ijsje en niet te vergeten mijn lief heeft een fles bronwater getapt.  Enige panden bezocht die een 'grijs-bruin' verleden hebben en in staat van verval door gebrek aan middelen.  Bijvoorbeeld in Kokašice het concentratiekamp/fusilladeplaats en even verderop het commandocentrum van de Gestapo of zoals in Slavice het kasteeltje waar de 'ortscommandentuur' gehuisvest was.  Lekkere soep gegeten in Krasikov verder ingeladen en daarna even naar Stribro voor Becherovka en Kroontjes anders is morgen de rekening niet te betalen.  Nu dus het laatste regeltje  Tsjechie Log; De nacht afgerond met een prima nachtrust, ontbijt en koffie.... de laatste zaken in gepakt de eindafrekening en op weg naar Eisfeld-Hinterrod, in Kokasice de laatste kroontjes uitgeven aan diesel. Door slingerende wegen, glooiend landschap richting Duitsland.

Het hotel, nee op zijn Duits Gasthof  is een plaatje om te zien zowel van buiten al van binnen.  Een mooi En ruim kamer/appartement is ons toebedeeld (heerlijke bedden), en een fantastisch lekkere Goulash gegeten. Prima geslapen,meer dan goed ontbijt, en een behoorlijke wandeling van naar ik schat zo'n 12 kilometer door een prachtig berglandschap met mooi glooiende gras hellingen, afgewisseld door  steile wanden en wegen echter over goed begaanbare paden.  Daarna een lekker ijsje en na de verfrissing wat rondgetoerd.  Onder het genot van een biertje gezellig geouwehoerd gevolgd door een fantastisch diner en een babbel met de uitbater die met recht een goed gastheer en innovatief ondernemer is.  Nu is het moment om dit af te sluiten tot hetzij morgenavond of overmorgen om de puntjes op de digitale I te zetten.

Uit het Tsjechisch vertaald: (sorry voor de foutjes) de omschrijving van de dorpjes die tot de Gemeente Horni Kozolupy behoren: In vrije vertaling, soms echt onduidelijk. tzt zal ik iets doen aan de harmonie in woorden.

• Upper Kozolupy, Strahov, Ocin,  Vlčková - Slavice 

Upper Kozolupy

 

Jméno osady, ležící 8 km od Bezdružic na Tachovsku, se poprvé objevuje r.1237 v přídomku místního vladyky Šuchty z Kozolup. De naam van het dorp, ligt 8 km van de rave Bezdružice, verschijnt eerst in r.1237 epitheta lokale stamhoofden uit Kozolupy. V pozdější době získali Kozolupy páni z Gutštejna. In latere tijden, ontvangen Kozolupy Heren van Gutštejn. V následujících letech vystřídali Gutštejny Švamberkové z lestkovské rodové větve. In de volgende jaren slaagde Gutštejn Swambergs van lestkovské familie takken. V 16. De 16e a 17. en 17 století byla ves eeuwse dorp přivtělena k nedaleké Cebivi, s níž pak již natrvalo přechází k bezdružickému panství. onderdeel worden van het nabijgelegen Cebiv, waarmee zij reeds definitief is overgebracht naar bezdružickému landgoed.

Nejvýznamnější historickou památkou Horních Kozolup byl původně gotický farní kostel sv. De belangrijkste historische monument Opper Kozolupy was oorspronkelijk gotische parochiekerk van sv. Petra a Pavla, připomínaný již ve 14. Peter en Paul, die werd genoemd in de 14e eeuw. V 16. De 16e a 17. en 17 století byl jediným farním kostelem na cebívském panství, a tak sloužil za místo posledního odpočinkujeho šlechtickým majitelům. Was de enige parochiekerk op op het landgoed, en diende als de verblijf plaats voor de  aristocratische eigenaars. Také proto choval ve svém interiéru mnohé vzácné památky, upomínající zejména na pány z Gutštejna a ze Švamberka. Ook de reden waarom gedroeg zich in het interieur veel zeldzame bezienswaardigheden, vooral herinnerend aan de heren van Gutštejn en van Švamberka. Bohužel většina jich vzala za své při dvou požárech r. 1947, po nichž byla stavba v roce 1950 zbořena. Helaas, na de branden in 1947, is het gebouw gesloopt in 1950. Mezi zničenými památkami byla také renesanční, legendami opředená kostelní lavice, zdobená dle starých topografií švamberským znakem. Onder de relikwieën werden ook vernietigd Renaissance legendes kerkbanken, ingericht volgens de oude topografie met het  švamberským karakter. Místní kronika zde však zmiňuje znak se džbánem a se dvěma znaky s parožím, patřící zřejmě Gutštejnům. In lokale kronieken worden niet genoemd de beelden van een werper en twee beelden met geweien, waarschijnlijk behorend tot de Gutštejnům collectie. Dle tradice jde o starý znak obce, což dnes již nelze ověřit. Volgens de traditie, is het oude beeld van het dorp verloren, dat nu niet meer kan worden geverifieerd.
Po roce 1945 byla řada usedlostí zbořena, což je patrné dodnes. Na 1945 is een aantal boerderijen gesloopt, dat blijkt vandaag. Z.  ůstal zde zárodek kruhové návsi s č. p. 9 – 15 s klenutými vjezdy a brankamihier een rond een plein staan, met de nummers. 9 tot 15 met gebogen ingangen en poorten mooie authentieke boerderijen. V roce 1930 tady bylo 60 domů s 353 obyvateli, v roce 2004 klesl počet domů na 44, v nichž žilo 120 lidí. In 1930 waren er 60 huizen met 353 inwoners in 2004 gedaald tot 44 van het aantal huizen waarin 120 mensen woonden.

 

Vlčková:

Samota Vlčkov leží na hraně údolí Zádubského potoka. Eenzaam Vlčková ligt aan de rand van de vallei Zádubského stroom. Dříve nesla jméno Velzka av roce 1838 se skládala pouze ze 4 usedlostí. Voorheen droeg het de naam Velzka  en in 1838 bestond uit 4 nederzettingen. Dnes jsou zde trvale obydleny 2 domy. Vandaag zijn er 2 huizen permanent bewoond . Z Vlčkova se naskýtají neobvyklé pohledy na hrad Krasíkov (Švamberk). In Vlčková is er een ongewoon uitzicht op het kasteel Krasíkov (Švamberk). Zatímco z jiných míst regionu púsobí Krasíkov jako dominanta, vyčnívající nad okolním terénem, při pohledu z Vlčkova se tento hrad ztrácí v zeleni za ním stojícího Ovčího vrchu. Terwijl andere plaatsen van de regio fungeren als dominant Krasíkov projecten. Gezien vanaf het kasteel, Vlčková verloren in het groen met daarachter schapen op de heuvel..

Slavice

Slavice (dřívé zv. též Mariafels) jsou prvně připomínány v roce 1329, kdy je zmiňován Leo (Lvík) ze Slavic. Slavice (voorheen genoemd. Mariafels goed) worden genoemd voor het eerst in 1329, indien vermeld Leo (Lvík) uit Slavische. Dalším majitelem se stal v roce 1408 Bavor ze Švamberka a na Slavicích. Een andere eigenaar was in het jaar 1408 uit Beieren Švamberka en Slavische. Mezi ním a jeho příbuznými se v roce 1412 strhl spor, při němž byly Slavice patrně vyloupeny a zpustošeny. Tussen hem en zijn familie in 1412 trok controverse waarin de Slavice waarschijnlijk geplunderd en verwoest. V 16. De 16e století se ves dostala k třebelskému panství, s nímž přešla v roce 1711 pod správu třebelskotrpistského statku hrabat ze Sinzendorfu. eeuw, het dorp kwam třebelskému landgoed, waarmee in 1711 aangenomen onder het bestuur van de graven landgoed třebelskotrpistského van Sinzendorfu. Mezi dalšími majiteli figuruje i rod Kinských. Onder de andere cijfers als eigenaars Kinsky familie. V roce 1896 koupil panství rytíř Vilém Kubinský, jehož rod byl v držení statku posledním. In 1896 kocht het landgoed KUBÍNSKA William Knight, wier geslacht werd gehouden laatste boerderij. V okolí vsi se rozkládaly chmelnice, lze tu nalézt i pozůstatky po těžbě železné rudy. In de omgeving van het dorp gestrekte hop is hier te vinden evenals resten van de winning van ijzererts. V roce 1654 je poprvé uváděn také německý název vsi „Mariafels“ – Svatá Mariina skála. In 1654 voor het eerst bovenaan de Duitse naam van het dorp "Mariafels" - Saint Mary's Rock.
Zámek, který sloužil za sídlo vrchnostenských správců, vznikl koncem 18. Castle, die diende als de bestuurders stoel vrchnostenských, werd opgericht in de late 18e století přestavbou starého ovčína. eeuwse reconstructie van de oude schapenvacht. Zásadní přestavbou, při níž zanikly i poslední pozůstatky původní tvrze, prošel zámek kolem roku 1820 a získal při ní svoji současnou podobu. De fundamentele omschakeling, die verdween toen de laatste resten van het oorspronkelijke fort, liep rond het kasteel in 1820 en won in zijn huidige vorm. V roce 1925 byla k zámku přistavěna historizující věž v průčelí stavby. In 1925 werd het kasteel toegevoegd aan de historische toren in voorkant van het gebouw. V zámku byla soustředěna významná sbírka historického nábytku, která byla po roce 1945 rozkradena. Het kasteel werd geconcentreerd een grote collectie antieke meubels die werd gestolen na 1945.
Při silnici do Horních Kozolup stojí pod lipami kaple Bolestné Panny Marie z roku 1822. De weg naar Upper Kozolupy staan onder Lipami Kapel Onze Lieve Vrouw van Smarten van de 1822e Z barokní sochy sv. De barokke beeld van St.. Františka Xaverského z roku 1750, stávající při silnici do Záchlumí, zbyl dnes jen sokl s erbem některého ze zdejších správců. Franciscus Xaverius in 1750, toen de bestaande weg naar Záchlumí, waardoor vandaag slechts plinten de top van een van de lokale beheerders.
Zatímco v roce 1930 žilo ve Slavicích v 65 usedlostech 312 obyvatel, v roce 2004 klesl jejich počet na 29 domů a 93 obyvatel. Terwijl in 1930, leefde in de 65 landgoederen Slavica 312 inwoners, in 2004 hun aantal gedaald tot 29 huizen en 93 inwoners. Tradicí se tu stává každoroční srpnová pouť Panny Marie Bolestné. Traditie die steeds een jaarlijkse bedevaart augustus van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten.

Strahov

První zmínky o Strahovu se objevují až v roce 1379. De eerste vermelding van het Strahov zich tot het jaar 1379 Ve středověku náležela patrně vladykům ze Slavic. In de Middeleeuwen Middeleeuwen, waarschijnlijk behoorde tot de hoofdmannen van Slavische. V 17. In de 17e století je jmenována u Cebivi, po jehož přikoupení k Bezdružicím se stala trvalou součástí bezdružického panství. eeuw is genoemd naar Cebiv, waarna de Bezdružicím kopen werd een permanent onderdeel bezdružického landgoed.

Ocin

Ocin is terug gegeven in 1237 (en Stephen's Přibyslav Očína) - Binnenlandse Očína Lords van het fort daar te houden aan het einde van de 15e eeuw. V roce 1544 byla vesnice součástí erpužického statku (v té době zpustla očínská tvrz), později přešla k Cebivi as ní nakonec k Bezdružicím. In 1544 werd het dorp onderdeel van erpužického Farm (op dat moment verlaten fort očínská), later ging Cebiv als het uiteindelijk Bezdružicím.

Jihozápadně od Kozolup, v polovině vzdálenosti k Černošínu, leží samota Liběvice, která je pozůstatkem vsi, zaniklé za válek v 15. Southwest Kozolupy, halverwege Cernosin ligt Liběvice privacy, dat is het overblijfsel van een dorp achtergelaten tijdens de oorlogen in de 15e  eeuw.

Liběvice