Vakantie februari 2010, augustus 2010 en december 2010.

Mijn lief wou eens op 'wintersport' nja wie ben ik dan om daar tegenin te gaan?  
Bij het woord winter bekruipt mij het gevoel van kou, sneeuw ijs en meer narigheid,
maar ook het vooruitzicht van een prima hotel dat uitblinkt in gastvrijheid.  
We hebben hier al eens een paar dagen overnacht op de terugreis van een bezoek aan Tsjechie,  
op 09 februari 's ochtens om een uurtje of acht trokken we de deur dicht en geheel tegen onze gewoonte in slechts met één hond, Sjors,  omdat we meende dat het voor Maartje geen doen zou
zijn,  om op weg te gaan naar het fraaie Thuringen. Met de nodige 'stops' onderweg waren we al behoorlijk op weg in Duitsland, zonder ook maar een spatje sneeuw te zien, echter in de buurt van
Kassel lag hier en daar wat hemels wit....... pas sprookjesachtig werdt het toen we in de richting
van Suhl kwamen een dik tapijt of uitgestrekte vlakten en een stralend witte deken over metershoge sparren, naar Nederlandse begrippen haast onvoorstelbaar en nog vreemder om te merken dat echt nagenoeg overal de wegen brandschoon, sneeuw en ijsvrij waren,  helaas door een omleiding kwamen
we nog laat aan in het hotel maar voor onze gastheer John geen moeite om nog een diner op tafel te zetten, Overigens geweldig om in het donker door een besneeuwd landschap te mogen rijden, veilig overigens want tot aan bijna het hotel achter een vrachtauto gereden. Een kleine wetenswaardigheid
is dat Sjors de voorkeur geeft aan een boom om het achterbeen op te lichten, zo ook deze keer op de bevroren sneeuw vooralsnog geen probleem, maar ja piesen en sneeuw dat gaat niet samen langzaam zakte Sjors tot zowat zijn nelk weg in de sneeuw, een hilarisch schouwspel in de maneschijn. Voldaan en moe zijn we te bedde gegaan.

  Dit was in de ochtend mijn eerste aanblik, een glooiend plateau bedekt met een 60/70 centimeter ongerepte sneeuw, rustig wakker worden gevolgd door een lekker uitgebreid ontbijt en een geweldige wandeling door en langs het bos.  sprookjesachtige vergezichten, en een enkele roofvogel die naarstig opzoek was naar voedsel.  Sjors heeft waarschijnlijk nog meer van deze wandeling genoten dan wij, want wandelen in verse sneeuw is aanmerkelijk zwaarder dan wandelen in rul zand, maar wel bijzonder om te doen.  Op de middag terug naar het hotel voor een kleine apres ski ;  warme chocolademelk met slagroom en een kruidenbitterje van lokale herkomst, waar overigens nog vele van zijn genuttigd.  Tijdens deze apres ski hebben we kennisgemaakt met een echtpaar waar we eigenlijk de rest van de week mee opgetrokken zijn, samen langlaufen, en daar hebben we lol om gehad.  's Avonds het diner, het voert te ver om elk menu dat we genuttigd hebben op te noemen alleen wil ik kwijt dat ik toch genoten hebt van de lokale noedels, typisch iets voor Hinterrod/Waffenrod, dat formaat ben ik nog nooit ergens anders tegengekomen. Deze vakantie veel buitengeweest zelfs nog bijzonder mooie beelden geschoten, en hoewel iets geirriteerd door mijn maatje Crohn  toch wel genoten van een dagje Coburg. De avonden zijn altijd gezellig, zelfs dat zaterdagavond buffet was echt super,  reden om dit jaar ook de kerstdagen er door te brengen, eigenlijk zat dat plan allang in de koker omdat ik zolang ik in het Zeeuwse woon geen Latijnse mis meer hebt gehoord, bovendien is de kerstbeleving in Nederland totaal anders dan in de van oudsher katholieke landen, waar het geloof een wezenlijk deel van het dagelijks bestaan is. Een week is snel voorbij, jammer want het was werkelijk een inspannende ontspanning, langlaufen is toch niet echt heel erg makkelijk. Foto's zullen het bewijs van onze 'inspanning' weergeven.  En zoveel Sneeuw zullen we in Nederland niet beleven, bovendien als hier tien centimeter valt dan ligt de hele infra structuur op z'n gat.  Wat in het oosten van Duitsland gewoon ondenkbaar is, daar is ook niemand die bij sneeuwval  of verse sneeuw harder rijdt dan 30 iedereen houdt er rekening mee. We zouden een hoop kunnen leren van onze oosterburen. Rest ons nog te zeggen dat onze gastheer Jan(John) Verhagen ons verblijf weer tot een genoegen heeft gemaakt en we ons alweer verheugen op het volgende.....

En rest mij te zeggen dat de volgende update ons verblijf behelst in de Bourgonge op de rand van de Morvan,  Frannkrijk. Een waterrijke omgeving gelegen tussen Auxerre en Decize, in de nabijheid van het Canal du Nivernais en de rivier de Yonne.  Hier een foto van het Kasteel van Chitry Les Mines,  Gelegen in de buurt van een oude Romeinse weg, die Dijon met Bourges verbond. Het kasteel is gebouwd in een u-vorm, met op elke hoek een toren  en is gelegen aan de oever van de Yonne op zo’n 15 m hoogte. Het interieur bezit fraaie meubels uit de 16e, 17e en 18e eeuw, wandtapijten uit Vlaanderen en Frankrijk en schilderijen van de Hollandse, Italiaanse en Vlaamse school. De westelijke vleugel wordt helemaal ingenomen door de galerij “Sibylles”, bestaande uit beschilderingen uit de 17e eeuw, die mythologische taferelen voorstellen.  In de omgeving  zijn bijzondere waterwerken te aanschouwen zoals de 16-trappige sluis tussen Sardy en Baye  Maar ook de 16^de eeuwse wijnkelder in Tannay   

Hier een stukje water historie over het kanaal en de rivier de Yonne:

Het Canal du Nivernais verbindt het Loirebekken met de Yonne in het Seinebekken. Het is 180 km lang vanaf Saint-Léger-des-Vignes in het zuiden van het departement Nièvre tot Auxerre in het hart van het departement Yonne. Beide departementen horen bij de regio Bourgondië. Het kanaal bevat 110 sluizen: 32 aan de Loire-kant en 78 aan de Seine-kant. Oorspronkelijk aangelegd om hout voor verwarming vlottend aan te voeren naar de Parijse regio, werd het vrij vlug een economische motor voor de streek en een transportweg voor onder andere wijn, granen, steenkool en kalksteen. Tegenwoordig mag het kanaal enkel nog voor de pleziervaart gebruikt worden. Het behoort tot de mooiste kanalen van Europa. De constructie werd aangevat in 1784 met het graven van de 758 meter lange Tunnel van La Collancelle met aan de ene zijde de vijvers van Vaux en Baye als watervoorraad en aan de andere zijde een sluizencomplex met 16 trappen. Het kanaal was geheel voltooid in 1843.

de rivier Yonne nabij Auxerre. De Yonne is een zijrivier van de Seine in Bourgondië en Île-de-France(Frankrijk). De rivier is 293 km lang en ontspringt in het massief van de Morvan. De monding in de Seine bevindt zich bij Montereau-Fault-Yonne. De Seine heeft tot dat punt een kortere afstand afgelegd dan de Yonne. De Yonne is de naamgever van het departement van de Yonne, maar stroomt ook door de departeenten Nièvre en Seine-et-Marne. De voornaamste steden aan de rivier zijn Auxerre en Sens. De Yonne is bevaarbaar vanaf Auxerre. Het Bourgondisch Kanaal (geopend in 1832) verbindt de rivier met de Sa  ône en het Canal du Nivernais (1843) met de Loire.  In de oudheid stond de Yonne bekend onder de naam Icaunus.  

 
Dag 1

Precies om half acht in de ochtend vertrokken, met uiteraard heel veel zin, maar ook met de geplande pauzes voor ons en het tweetal. Zoals berekend ook om even over vier in Combres. Persoonlijk niet mijn vakantie verblijf, ik moet hier veel te veel naar mijn zin zaken ontberen, maar goed even op de valreep wat inkopen gedaan en aansluitend een kleine bbq hetgeen ook al improviseren was.  De lange reis en de borrel vergde dan ook z’n tol en even over tien lag ik te bedde, niet lang overigens, want een springveren matras en mijn lief dat is ‘oorlog’ twee keer uit de twijfelaar gewerkt, toen er maar uit, paar uur beneden gezeten , in de kleren

Dag 2

Na een korte en belabberde nacht op pad met het tweetal  een mooie wandeling, die startte in het pittoreske gehuchtje Combres, via Courtin zou ik terug hebben willen lopen naar de moulin gelegen aan de ‘valse’Yonne’ maar dat verliep dus anders;  langs smalle landweggetjes, waar ik overigens een vriendin ik hebt ze maar Clara genoemd,  voor vijf kilometers kreeg. Onverharde paden en kleine gehuchtjes ben ik ver achter Chitry Les Mines uitgekomen,  Maar daarna het kanaal gevolgd, helaas in de ‘verkeerde’ richting,  zodat ik nog verder van huis kwam,  met een lege telefoon, geen map  of tommie kwam het aan op mijn inventiviteit. Kortom het wandelen werd er niet beter op na een enorme stortbui, en Maartje die er de brui aangaf.  De nood gebood me om een centrale plek te zoeken en te hopen dat mijn lief opmerkzaam zou wezen,  jawel pas tegen vier uur in de middag was het dan zover. Thuis gekomen een borrel,  wat eten en daarna de vermoeide voetjes wat rust gunnen.  Even later een eenvoudige Nassi en sateh, Aansluitend een kort loopje met lief en tweetal, gevolgd door een traditioneel uitgevoerde afwas.  Slapen als een roosje. 

Dag 3

Eerst om wat boodschappen en een paar extra badhandoeken want zelfs badlinnen is ontoereikend, Hiervoor moeten we wel naar Corbigny,  Gevolgd door een riant ontbijt, zijn we daarna op weg gegaan naar etang Vaux en Baye  gevolgd door een bezoek aan de  
16 trappige sluis  waar we gewandeld hebben langs het kanaal en het tweetal lekker heeft gezwommen.  Wat dit sluizen complex betreft hier heb ik diepe bewondering voor de bouwers ervan die er in 1743  mee begonnen zijn, er zijn werkelijk tonnen en tonnen grond, rotsblokken  en bos Af en aangevoerd en dat alleen met mankracht,  iets dat een helse klus moet zijn geweest. Overigens het merendeel van de aanleg is gebeurt door slaven arbeid, veelal gevangn genomen strijders van een of andere rivalisrende landheren.  Daarna de honden naar huis gebracht even wat gedronken  om op weg te gaan naar een bistro in Corbigny,  die ik dus niet zal aanbevelen, ongehoord zoals daar eten wordt geserveerd en je als klant behandeld wordt,  nee zeker geen aanbeveling voor de Franse Cuisine. Thuis nog een lekker bakje koffie en een paar cognacjes,  om daarna moe en voldaan te bedde te gaan.

Dag 4

Goedemorgen, een waterig zonnetje doet deze dag een niet onaardige start geven, het begon al met de roep van een bosuil.   Na de koffie en het ontbijt op stap met lief en tweetal. Eerst een stukje door het bos richting kanaal waarna we in een gezapig tempo op weg zijn gegaan naar de jachthaven van Chitry Les Mines, aldaar een kleine lunch en daarna weer dezelfde fraaie weg weer terug. Waarbij natuurlijk de nodige stops op pittoreske plekjes zijn gemaakt,  onderweg heeft Sjors ons doen verbazen omdat hij zonder enig voorbehoud in het kanaal sprong en vervolgens minstens honderdvijftig meter met ons meezwom in plaats van lopen, uiteindelijk op luttele meters voor één van de vele sluizen heeft mijn lief hehttp://www.rijk-banis.eu/zomerv6.jpgm op de kant geholpen.. In Marginy sur Yonne, op een kilometer of vier van de moulin, hebben we heerlijk een biertje, en meer genoten bij ‘le ecluse de la Mome’ ofwel de sluis van moeder,   gezellig, gastvrij en lekker,  een plek waar je echt uren zou kunnen zitten, met telkens wisselende taferelen van jachten die geschut worden.  Vanzelfsprekend met enig ontzag een poos zitten kijken naar de sluis - wachteres die toch echt kilometers loopt op een dag als je telken vier deuren en acht luiken moet openen en sluiten. Na een paar uur en met de nodige drank toch de laatste kilometers aangevangen om thuis even bij te komen met een kop cappuchino en een douche,  Na het opfrissen  zo tegen zessen  de atb gepakt en via de valse en de echte Yonne weer opweg naar le ecluse voor het avondmaal;  ‘entree, plat de jour, dessert.   Het staat, stond in scril contrast met het ‘voer’ dat we voorgeschoteld kregen in bistro le Europe,  gisteren.  Het voorgerecht bestond uit een kleine verse salade, het hoofdgerecht uit een stoofschotel van kalfsvlees en rijst met een romig sausje dat ik niet helemaal kon thuisbrengen, maar zeker was het op basis van kalfsbouilon en room, vleugje kervel en ????   Lekker flesje rosé  erbij en gevolgd door een geweldig dessert,  gesteven en gezoet eiwit, met caramel, eierlikeur (zelfgemaakte) en vanillesaus,  Zeker geen dieetkost maar super lekker.  Het was tegen half tien dat we weer thuis waren  en na een koffie en een bel cognac ook tijd om lekker te gaan slapen.

Dag 5

Laat uit bed, heel laat…. Koffie en geen ontbijt, wel een poos met Anneke staan kletsen, onder andere over de bouw van het kanaal, dat door slavenarbeid is gegraven, omdat de lokale bevolking de steeds weer terugkerende wateroverlast beu was zijn er stuwmeren en kleine overlopen aangelegd die in de loop der tijd de meest fantastische namen hebben gekregen, zoals hier de ‘molenbeek en een stukje verderop de garonne of valse Yonne, overigens is de Garonne  ook elders in frankrijk een heuse rivier waar deze overloop is naar vernoemd.  Daarna naar Corbigny voor een bruchn van koffie, croqcue monsieur, pour madam en een ‘sandwich’ Jambon cru avec fromage pour monsieur.  Jawel bestel in frankrijk geen sandwich want je krijgt een half belegd stokbrood.  Waarna we enige boodschappen hebben gedaan en wat rond hebben gewandeld.  Overigens geheel tegen onze vakantie gewoontes in één ansichtkaart gekocht voor onze ‘vakantiekracht’ Manon.  Op weg naar huis en even lekker ontspannen op het terras gezeten op de slaapkamer stoelen omdat die lekker zitten, mijn lief mist echt haar sofa want ze kan niet lekker languit gaan liggen.  Mijn lief vatte de lust op om een handwas te doen, waarop ik een wijs besluit nam en met Sjors op de fiets naar de kroeg om een biertje.  Waar ik in het engels een poos heb zitten kletsen met een sluiswachter coordinator.  Om een uurtje of vijf rustig aan op weg naar huis maar onderweg nog wel even met Sjors aan het dollen gewest in het kanaal.  Die heel slim zijn bal naar de kant duwt waar lichte stroming hem bij hielp zodat hij de bal klem legt tegen de kant en hem dan vastbijt en eruit klautert, al dan niet met hulp.  Zoals een huisman betaamd heb ik me gezet aan een primitief fornuis, twee plaatjes  om artisjokken, een ratatouille van grote champignons, paprika, knoflook en ui gestoofd in boter en twee overheerlijke mals entrecots of zoals hier genoemd filé des viande le Bouef,  daarna koffie en een cognacje gevold door een flinke avond wandeling, mijn lief had geen zin om nog een borrel te pakken in le ecluse’ dus alleen een peukje gerookt op het bankje bij de brug.  Inmiddels is het tegen tienen en zit ik aan een rode Bourgonge terwijl ik eigenlijk helemaal geen wijndrinker ben,  maar ja Fankrijk en ?????  

Dag 6

Leuk of niet maar vandaag wordt ik weer een een jaar ouder, (en ik hoop wijzer). In elk geval samen met het tweetal een lekkere ochtendwandeling gedaan waarbij Sjors dacht rapper te zijn dan een fraai roodgekleurde eekhoorn,  maar helaas sjors kan niet klimmen dus moest hij de eekhoorn nakijken die rap naar de top van de boom snelde, even lekker bij het ophaal bruggetje gezeten en daarna verder gewandeld naar het enkelspoortje in de hoop er een stoomtreintje te treffen, maar helaas slechts een lege baan. Tja, dan maar weer op huis aan voor een bakje en een broodje, mijn lief is ook inmiddels ontwaakt en bedeelde me met een grote toilettas  voor verzorgingsproducten vergezeld met de beste wensen.  Straks een lekker eindje fietsen in elk geval naar Tannay en misschien zelfs wel door naar Clamency, de tijd zal het leren. Het is geen Clamency geworden, maar wel zo’n dertig kilometer en een helling in de richting Tannay die niet zou misstaan als een cat. 4,  Diep respect voor mijn lief die feitelijk ongetraind het er toch op waagde, maar ook ik merkte dat de conditie niet alles meer is, thuisgekomen even wat gedronken. Lekker gedoucht, wat lopen donderen met het tweetal in die snelstromende overloop naast het huis en daar had Sjors toch flink wert aan,  Maartje pakte dat aanmerkelijk doorgedacht  aan. Om een uur of zeven met lief en tweetal naar Ecluse de la Móme, voor een feestmaal van cappachio ( die overigens heel goed bereid was en echt fantastisch omdar er verse munt bij zat.) een stukje lende van de charolai wat ook heerlijk was, mijn lief ging voor de pappilotte van ham en preisaus die ook met een vleugje ‘art le móme’  werd geserveerd, dit alles natuurlijk vergezeld van de nodige vin de rosé, gevolgd door een dessert van warme appel met deeg bedekt en caramel,zelf heb ik me gehouden aan koffie en cognac.

Maar goed met een gevulde maag en drank in het lijf was het laat terugwandelen en dat was niet zoals ik gewend ben met stevige pas. Nog even gezeten, peukje gerookt en al ras te bedde.

Dag 7

Ik ben wel gevrijwaard gebleven van spierpijn, zelfs na die cat. 4 die ik op de macht genomen hebt. Nu is het tijd voor het tweetal en een ontbijtje. Na een bezoek aan de markt in Corbigny en wat inkopen voor de BBQ een grand café  en mijn lief heeft haar aankoop van een horloge nog eens bekeken, leuk ding met een minibascule en opengewerkte kast, terug naar huis. Even later op weg naar Clamecy,  maar ja, gisteren vergeefs gezicht naar de wijnmakerij, die we dus wel vandaag vonden, toch er maar heen,  geweldige ontvangst,  En dan ook nog eens een privé rondleiding en mijn lief kreeg daarnaast een kleine cursus wijnproeven´ van Monsieur Gerard  De wijnkelder (Cave) bestaat al sedert 1400 en loopt door onder het dorp Tannay waar hij uitkomt in het gemeente park-tuin.  Na het proeven was het dan ook niet moeilijk om enige dozen mee te nemen, w.o. een Melon, Chardonnay en Pinot Noir, natuurlijk twee flesjes dessert wijn  en we kregen bij het vertrek nog twee flessen chardonnay cru mee als presentje, na een hartelijk afscheid zijn we op weg gegaan  naar Clamecy een provincie stadje met weinig allure daarom besloten we om maar op huis aan te gaan en op het gemak de voorbereidingen van een overheerlijke BBQ gevold door een bakje capucino  en een ronde met het dartel tweetal langs het kanaal waar het dan ook al spoedig in rondzwom,maar ja… de avond vergde van ons toch afwas en het nodige opruimen.   Wat ik toch kwijt wil is dat een flesje wijn bij het eten er best ingaat in elk geval de Melon,  een apart wijntje met een sprankelende afdronk.  Overigens voor wie er ooit in de buurt komt hier het adres: 

M.Gérard.
Les Caves Tânnaysienes
Il Rue d’Enfer 58190  Tannay
http://www.caves-tannay.com 

Dag 8

Na de nachtrust wakker worden met koffie. Buiten loopt de temperatuur alweer op maar het verlet me niet om voor het ontbijt even met het tweetal naar het kanaal te wandelen voor een verkwikkend bad.  Daarna naar huis voor twee petit ‘sandwiches’ en koffie als ontbijt.  Plannen voor vandaag zijn er niet, al gaf mijn lief toch enige aanleiding, weliswaar onbewust, maar ja het zal waarschijnlijk wel Vezélay worden of één of ander pittoresk stadje. De accu van de camera is vol.  Het was een bliksembezoek aan Vezela,  niet de moeite waard, hoewel het stadje en de Basiliek geroemd worden om de culturele evenementen. Veel te toeristisch en weinig interessants , het doet me denken aan de Praagse Burcht of de Kaiser allee in Berlijn. Maar ook de rest van de dag stelde bar weinig voor.

Dag 9

Eigenlijk het moment om in te pakken en op huis aan de gaan,  Want ik schreef al eerder het is meer kamperen dan vakantie houden. In dit verblijf ontbreekt letterlijk en figuurlijk alles,  van een versleten koelkast tot bedden waar met goed fatsoen geen behoorlijke nachtrust te behalen valt, wat nog het smerigste is dat de plee (badkamer is het niet te noemen) met een gordijntje van de ‘keuken’ gescheiden wordt. De verlichting is armetierig en voor mij belabberd, het huis is vochtig en dar doet mijn gewrichten weinig goeds en tot overmaat van ramp staat er op de ‘knollenbaan’ die tuin word genoemd geen fatsoenlijke stoel waar je de voorgaande misére zou kunnen ontvluchten. Mijn lief zal daar anders overdenken. Voor mij is dit geen vakantie geweest.  Vanmiddag gewandeld in de richting van Baye, jas aan jas uit want het weer was niet echt slecht maar wel makkelijk regenachtig. Thuis gekomen een bakje en enige voorbereiding voor een BBQ, kostbare voorbereiding want een stoofschotel afblussen met een Chardonnay 2001 of zoals mijn lief deed rivierkreeftjes marineren in koniginnegelei en Cognac, is niet iets dat je dagelijks moet doen, maar een heerlijke BBQ en er gingen dan ook zonder moeite  enige flesjes wijn doorheen.  Met als gevolg dat het laatste hondenrondje niet soepeltjes verliep,  de honden waren al twee bruggetjes over terwijl ik de leuning nog zocht,  maar we zijn veilig en droog thuis geraakt.

Dag 10

Goedemorgen, niet te laat, maar ook niet te vroeg eruit,  wat boodschapjes in Corbigny,  w/o. uiteraard crossaints beurre voor een uitmuntend ontbijtje….  Het was twijfelachtig wat de plannen waren maar via Vezelay en een ´Clara die het gras aan de andere kant van de afrasterhaag lekkerder vond, richting Avalon, een stad van enige importantie voor de regio.  Vezelay zonder heel erg veel toeristen is een mooie bijzonder compact gebouwde bewoonbare basiliekburcht waar op de top achter de basiliek een prachtige, maar helaas  (nog) ontoegankelijke tuin, wel was het parkje met de imposante kastanjebomen openbaar,  overigens vanaf de top is er een fabelachtig landschap dat aan je voeten ontrolt. Avalon is van totaal andere orde,  Deze stad en regio heeft in de periode 1914-1918 zwaar te verduren gehad, w.o.  en beleg van meer dan een jaar. Vele inwoners zijn hierdoor omgekomen.  Op weg naar huis een bezoek gebracht aan een potterie en de daarnaast gelegen eglis Notre Dame te Pere  Deze kerk is al imposant als je er voorbij rijdt, maar nog meer als je er eens omheen loop en binnenkijkt,  waar we overigens door een stukje ‘Brahm’s  gespeeld door een lokale organist enige blikken hebben geworpen,  Ik ben niet scheutig als het om gaat om geld te laten in een Roomse Kerk, 

Het was een bliksembezoek aan Vezela,  niet de moeite waard, hoewel het stadje en de Basiliek geroemd worden om de culturele evenementen. Veel te toeristisch en weinig interessants , het doet me denken aan de Praagse Burcht of de Kaiser allee in Berlijn. Maar ook de rest van de dag stelde bar weinig voor.

Dag 11

Begon met koffie bij Anneke, de verhuurster, op haar aanraden op weg naar Arthel,  een leuk dorp, maar iets te on Frans, alles maar dan ook alles was tiptop onderhouden zo erg dat het bijna voelde alsof er niet geleefd of gewoond werd. Daar hebben we een wandeling gemaakt naar het afgesloten chateau Moffet en daarna een rondwandeling om en tegen de berg aan waarbij ik een prachtige variteit van een straaldahlia gezien hebt een beetje geelgroene tegen okerkleur aan grootbloemige dahlia. En een magnefiek aangelegde symetrische tuin in engelse stijl met bijbehorend huis.  Waarna we zijn doorgereden naar La Charite sur Loire  een schitterend stadje gelegen aan de Loire.  De foto laat helaas niet zien hoe enorm breed de Loire hier is, en dat deze week nog wel eens bezocht zal gaan worden. Tegen vijf in de middag naar huis niet zonder een smakelijk bezoek aan een heuse patisserie, een ijsje uit eigen keuken alsmede enige stukken nougat waarom de streek bekend staat, overigens ook honing die ik al eerder kocht.  Thuisgekomen een kleine BBQ en gevolgd door de avondronde met het tweetal en koffie met Cognac en teveel nougat.

Dag 12

Vandaag begon met een dubbele ochtend wandeling voor het tweetal,gevolgd door een ontbijt bij de sluis van moeder, die dus flink last had van een ochtend humeur! Want of je het uitkomt of niet als je sandwich op de kaart zet moet je leveren ook. Dan moet je niet gaan mekkeren dat je niet genoeg brood hebt voor de lunch., dat is falend inkoop beleid.  Tegen  twaalf dus op weg nar La charite sur Loire, zoals ik gisteren al schreef.  Het stadje heeft een rijk verleden, pelgrim/monniken richtte hier een enorme kathedraal  en klooster op ter ere van God, in 1000 na Chr. De naam van het stadje verwijst naar de vrijgevigheid die de monniken ontvingen van lokale bewoners, maar ook van reizigers naar andere pelgrim oorden, zij werden alom gewaardeerd voor hun inspanningen zodat schenkingen van over het hele vaste land tot in Constantinopel toe.  In 1400 werd de stad getroffen door een enorme brand, waarbij klooster en kathedraal grotendeels verloren is gegaan en waar heden te dage alleen het voorschip en toren van resteert, in het voorschip zijn nog slechts enkele ramen met schildering  origineel   en omdat te markeren is bij restauraties voor het andere raamwerk gereferreerd aan de Arabische betrokkenheid van de monniken.  Van het klooster rest alleen nog een enorme burchtmuur met enige bouwvallige maar goed afgeschermde torens, hier vanuit heb je een prachtig uitzicht over de stad, het omliggende land en de Loire    stroomopwaarts. Het stadje oogt goed verzorgd en is levendig, met uitnodigende steegjes, straatjes en fraaie pleintjes, Wat het nog leuker maakte was da er nergens een parkeer automaat te vinden was en meer dan voldoende parkeer gelegenheid.  Natuurlijk behelste ons bezoek ook een visite aan de confiserie -  patisserie Die een geweldig  assortiment aan zoetigheden van chocolade tot Noga en ijs,  hetgeen er dan ook genuttigd en gekocht is,  Mijn lief heeft er nog een fraaie blouse gekocht en daarna zijn we op weg gegaan naar Combres om daarna te gaan eten bij De Maire en zijn vrouw die dus de uitbaters zijn van een grootse kleine ftituur  gelegen naast een camping en Jachthaven, met een sociale functie want heel het dorp komt hier zijn versnapering halen en waarschijnlijk de nodige (roddel) nieuwtjes. Daarna naar huis voor koffie een kleine wandeling en natuurlijk dit log,

Dag 13

Goedemorgen, mijn lief verkeerd nog in dromenland. Maar ik geniet van vogelzang en stromend water. Nu de vakantie op z´n end loopt hebben we zitten filosoferen wat je met dit object  )vakantiehuis of gastenverblijf kun je het nauwelijks noemen,  zou kunnen doen.  Mijn lief had een fantastisch idee om van de benedenverdieping een grote gezellige woonkeuken te maken en de huidige slaapkamer als woonkamer, dan van wat nu de ´tv kamer´ is een slaapkamer. Hiervoor is dan wel een kleine verbouwing noodzakelijk,  natuurlijk moet de elektra uitgebreid worden en de ´badkamer´ vergt enige vrouwelijke creativiteit en een deur,  ga je echt kosten maken dan zou je kunnen denken aan een karaktistieke keukenuitbreiding maar dan heb je ook een echt huis dat vermits het droog blijft een warm en huiselijk gevoel geeft. Goed echt vroeg waren we vandaag niet, we gingen pas over elf fris gedouched om brood en vlees natuurlijk om enige andere zaken zoals een baby kadootjes, de nodige BBQ zaken zoals een lekkere entrecote en niet zo´n iel lapje zoals je in Nederland koopt maar een volwaardige  entrecote, daarna zijn we over Franse binnenweggetjes gereden naar de meren van Vaux en Baye Een prachtige omgeving voor mens en dier, het is niets als natuur wat het oog ziet en ook nog overal vrij toegankelijk,  Het enige dat gevraagd wordt is respect  en het vriendelijke verzoek je rotzooi niet achter te laten. Iets ondenkbaars in Nederland als het om de drinkwater voorziening gaat of zelfs maar als er een zeldzaam onkruidje staat.  Op de terugweg trouwens bij toeval de tunnel in  en uitgang  gevonden van de hier eerder besproken tunnel van la Collancelle.  Die naar mijn idee door de lokale overheden gematigd toegankelijk is gemaakt omdat het anders een toeristische trekpleister zou worden, niet onverstandig lijkt me overigens ben ik er met halsbrekende toeren wel in geslaagd een paar foto´s te nemen van de metershoge kadewanden en tunnel ingang.  Overigens mag ik niet nalaten dat door een gebrek aan stuurmanskunst vanochtend een opstopping  ontstond bij de klapbrug enige honderden meter hiervandaan waar ik elke morgen met plezier naar toeloop omdat de hele route begeleid wordt door vogelgezang  en dat zonder bijgeluiden, want het is hier ´hemels´ stil als je het altijd aanwezige water even vergeet. Zojuist een prima BBQ en lekker dessert en natuurlijk het flesje Melon, afgesloten, dus is het nu even tijd voor het tweetal alvorens ik een studie maak van mijn oogleden.

Dag 14

De ochtend op deze voorlaatste dag van onze Franse vakantie startte met regen in bui vorm, gelukkig is de hitte van de afgelopen dagen daarmee verdreven want bij dertig graden en meer is er niet veel te ondernemen voordat je doodop en bezweet bent. maar ook vanochtend weer een heerlijke wandeling naar de sluis, begeleid door vogelzang van in elk geval groenling, merel, vink  en af en toe het gegil van de hop en het krijsen van roofvogels. Bij het Kanaal was het doodse stilte in tegenstelling tot gisteren. Maar vandaag zal benut worden om in te pakken zodat we morgen op tijd terug kunnen reizen op ons gemakje. Vannmiddag zo goed als alles ingeladen en heb ik een klein slaapje gedaan omdat ik koppijn had, na een bakje koffie zijn we stukje wezen lopen waarbij we weer een fantastisch formaat boleet tegen kwamen    waarna we even bij le ecluse de la móme een drankje hebben genuttigd en een mooie hoog water passage hebben vastgelegd:  daarna zijn we richting moulin gegaan. Langs het kanaal waar natuurlijk het tweetal een verkoelend bad genomen heeft, strakjes het laatste vakantie diner, wat nu bepaalt is of het regenen ophoudt  en we dus lopend of wellicht toch met de auto gaan. Te voet dus, en wat een platte du joure, kleine Atlantische mosseltjes  maar zo bereid dat zelfs ik nog wel een bordje op kon. Het was werkelijk voortreffelijk. Getuige de foto 

 Niet overdreven laat te bedde.

Dag 15

23 december, Om vijf uur ging de wekker,, na het ochtend toilet  om half zeven in de auto op weg naar Hinterrod. Tommie gaf aan zeven uur en tien minuten rijden maar niet dat we onderweg geconfronteerd werden door regen, sneeuw, ijzel en hagel, gevolgd door filé  en mist, naast de kaart onduidelijkheden door verlegging van verkeersknoop punten. Eigenlijk begonnen de verkeersproblemen in de omgeving van Eindhoven en waren voorbij toen we de tunnels van Suhl gepasseerd waren. Hoewel ze echt groot waren tot zo’n 80 kilometer na Dortmund, maar ja met die weersomstandigheden kon het haast ook niet anders.  Maar na Suhl, alles glashelder
en goed berijdbare wegen. Tegen half zes op plek van bestemming en na het uitladen aan tafel, Opmerkelijk was het bekende gezichten uit februari terug te zien, op het menu een lekker snitzeltje champignons  een lekker biertje en een paar borrels voor het slapen gaan want moe waren we, elf uur rijden gaat je niet in de kouwe kleren zitten.

24 december, zeven uur in de ochtend als mijn telefoon begint te rammelen Tja als je het alarm op acht uur zet en de tijd op zomertijd laat staan……  maar goed bakje koffie, beetje door de 'hollandse' kneuterigheid, mijn oude S........ mee genomen, want wakker worden zonder koffie is ondenkbaar voor mij als junk. peukje  en een formidabel ontbijt  Maakt een mooie aanvang van onze 28 ste huwelijksdag,  vandaag het plan opgevat om een bezoek te brengen aan Suhl een leuk pittoresk plaatsje met een aardig stadscentrum,waar historie en hedendaagse architectuur een wonderschone combinatie vormen, Ik hoop dat mijn lief nog wat foto's gemaakt heeft want ik kan het niet meer.   Zeker de moeite waard om in een volgend bezoek er een dag voor in te plannen. Mijn lief had deze vakantie haar zinnen gezet op sneeuwwandelen en dus op zoek naar een passende uitrusting,  uiteindelijkl gevonden en aangeschaft, net als twee overhemden omdat ik langzaam maar zeker uit m’n  kleren groei, zeg maar overmatig begin uit te dijen.  Na wat rond gelopen te hebben op het gemak richting hotel.  Even op frissen en omkleden om daarna een lekker warm chokomelletje te doen met een scheutje bruine rum. Ik moet tot mijn spijt melden dat  het consumeren in het hotel er niet beter is op geworden. Hier kom ik later nog op terug.Klein loopje met het tweetal,Daarna even in Masserberg een tweede paar sneeuwschoenen gehaald  gevolgd door de nodige drank en een verkwikkende slaap.  Het  Weinachtsabend menu was een buffet waar ik me toch hoofdzakelijk bezondigt hebt aan kaassoorten  omdat het verder iets tegen viel,  

25 december eerste kerstdag, Niet al te laat aan het ontbijt om daarna met het tweetal en de sneeuwschoenen een kilometertje of zeven te gaan stappen in de  letterlijk onbetreden natuur.  De route van afgelopen december, prachtig, maar met een onherbergzame stukjes erin, er zijn nogal wat bomen gesneuveld onder het gewicht van de sneeuw en die wel heel ongelukkig dwars over het pad lagen, hetgeen betekend dat je wel keer op keer eromheen moet klauteren hetgeen af en toe leidde tot hilarische momenten,  Overigens Maartje en Sjors hebben zich vorstelijk vermaakt Toen we dan ook terug waren in het hotel zijn zowel de honden als wij zelf echt dik twee uur van de wereld geweest.  Daarna opgefrist en omgekleed voor een kerstdiner van gestoofde hertefile rode kool en braadkartofflen wijntje borreltje ijsje en uiteraard koffie  om ditmaal toch op tijd te bedde te gaan.

26 december, niet al te vroeg eruit om wat laat te gaan ontbijten, daarna is mijn lief met het tweetal gaan stappen met behulp van haar onlangs aangekochte GPS en ben ik na wat bloggen een rondje gaan doen richting Waffenrod  een nabij gelegen dorpje, daarna gezamelijk een bakje leut en nog een kleine wandeling in de nabijheid van het hotel.  Gevolgd door voor mij een teleurstellend diner, maar gecompenseerd door een ijsje en flink wat jagermeister, ik heb in elk geval geslapen als een blok, welliswaar opgestaan met enige hoofdpijn, maar die was snel voorbij na twee pijnstillers.

27 december, Na de koffie en een stevig ontbijt een doorgezet loopje met het tweetal om daarna naar één van Duitslands mooiste steden te gaan;  Couburg, daarhebben we in tegenstelling tot eerder dit jaar , wat langer rondgelopen en heb ik voor zover ik dat nog kan enige foto's gemaakt . Persoonlijk had ik het plan opgevat om verder het avondmaal elders te gaan gebruiken, maar mijn lief gas meer de voorkeur aan het hotel, tja,  eten oké maar niet iets dat bestaat uit voor het merendeel kant en klare zaken en veel te hard gebakken/braden vlees,  het is in de menu's duidelijk te merken dat de kok de benen had genomen, naar later bleek een meningsverschil met onze gastheer betrekkinghebbend over de invulling van de keuken, Tja bezuinigen om uit de kosten te koemn moet je als hotelier niet op het eten doen, dat gaat onherroepelijk klanten kosten.  dan is het beter om samenwerking te zoeken met het nabij gelegen restaurant 'Bergbaude' Mijn lief had de sneeuwschoenen uitgeleend aan Anke en Petra,  die samen met Sjors erop uitgetrokken waren.

 In het hotel een chocomelletje, helaas zonder bruine rum, die was op, nja net als de jagermeister, niet geweldig voor een bar/restaurant of op z'n Duits een 'Gasthof'. Het diner was voor mij het zoveelste debacle, dat ik me voorgenomen hebt om me keuze te beperken tot iets dat niet te verklooien is dus weinig soeps, ook iets waar ik nog op terug kom. Trouwens een spelletje gekocht dat een variant is op Domino en dat best lastig is. Een avond gevuld met spel en jagerbitter, gevolgd door een heerlijke slaap.

28 December, goedemorgen.  Als de nacht onderbroken wordt mag ik graag hier even buiten naar het gehemelte kijken, omdat er geen achtergrond verlichting is kun je hier een hoeveelheid sterren en andere hemellichamen bekijken en als je dan net zoveel geluk hebt als ik een mannetjesvos op nog geen drie meter afstand, die naarstig op zoek is naar voedsel vanwege een dikke sneeuwlaag die het gebruikelijke fourage gebied vrijwel ontoegankelijk maakt. Maar goed toch nog even drie uurtjes onder de wol. Koffie en ontbijt, vandaag een beetje 'vakantiemoe' dus eigenlijk niet veel meer gedaan dan een spelletjes triominos wn wwn mooie wandeling door Waffenrod en Hinterrod met lief en tweetal, een slokje in het hotel en even plat.  Toen ik ontwaakte was het ook tijd voor de honden om een loopje te doen, dus ben ik met het tweetal op stap gegaan,  uiteraard richting Waffenrod, maar als een kind getrokken door de feerieke weinachtsluwchte ben ik helemaal kriskras door Waffenrod gelopen, te lang naar de zin van mijn lief die enigzins paniekerig belde waar ik bleef, die was benauwd dat ik net als van de zomer acht uurtjes van de wereld zou blijven.   Maar ik kan u verzekeren dat ik voor het eerst in deze vakantie echt hebt genoten van alle schoonheid in deze omgeving, het was echt 'betoverend' Helaas maar een wandeling van een uur of twee om daarna me te wagen aan een bord spaghetti die best te eten was.  Gevolgd door ijs en koffie En jawel er is weer jagermeister. Na wat spelletjes te bedde.

28 december, teveel drank, een kater en belabberd geslapen. Kortom een rot nacht. Doch een hete en koude douche, koffie en een pijnstiller gevolgd door een flink ontbijt en nog meer koffie bracht toch enige verbetering. Al heb ik deze dag niet echt bewust beleefd, getuige het feit dat ik ondermeer een paar keer goed op mijn snufferd ben gegaan, in elk geval ben ik me pijnlijk bewustgeworden van het feit dat je niet moet gaan stappen met sneeuwschoenen en nieuw schoeisel op de 'Rennsteig' Wat overigens wel een geweldig mooie wandeling was. Daarna het diner, een gokje steak naturel met friet, dat kun je toch haast niet verpesten. Wel dus, hij had niet misstaan als slijtvaste zool en de friet was was halfgaar en bleekjes. Maar ja, ik zal wel te kritisch zijn. Koffie ijs en borrels triominos maakte de avond gevuld en dit keer niet onwijs laat te bedde.