Wat zijn de condities van een match door KNGF gesteld?

Is er duidelijk wat de werkvraag van de cliënt is en dus de eisen die aan de hond gesteld worden.?
Tijd die beschikbaar is voor de match, maar vooral het ‘proeflopen’ aan de beugel.
Als de cliënt huisdieren heeft waarom niet eerst de kennismaking met de overige huisdieren? (Stel: client en geleidehond 'matchen, huisdieren en geleidehond 'matchen' niet,) Er kan en mag niet verwacht worden dat client afstand doet van een 'jarenlange relatie omwille van een match. 

 In mijn geval; ik woon in een landelijk gebied, weinig en soms moeilijk toegankelijke voetpaden, landwegen zonder voetpaden of markeringen,  route’s die ogenschijnlijk ‘gevaarlijk’ lijken, echter  ik woon hier nu zeventien jaar .  Hoe kan een KNGF-medewerker in tien minuten beoordelen wat kan of niet?

Ik ben op de hoogte van de commando’s maar nauwelijks bekend met de beugel, daarnaast geef ik leiding aan mijn eigen honden, mag er dan verwacht worden dat ik in een wandeling van amper tien minutyen dat ik een ervaren ‘geleidehondgebruiker’ ben en me laat leiden? 

Ik ben nuchter genoeg om te weten dat ik geen aan/uit knopje hebt, maar is de KNGF-medewerker hiervan op de hoogte?  Ik ben niet volledig blind, mijn restvisus kan ik niet negeren.

En het lopen moet toch enige tijd verger, alleen al om het feit dat de hond een paar uur in een auto zit.  Logisch gevolg voor de hond dat die dan wat ‘hyper’ is en in een beugelwandeling van amper tien minuten barst van de energie.  Mijn inziens reden dat er sprake was van een mislukte match.''

En ja, na een paar weken antwoord; Mijn looptempo is wat hoog en er zijn wel wat weinig stoepen bij jou op het dorp'  Larioe van het hoogste kaliber, bij de aanvraag was al bekend dat mijn loop tempo gemiddeld/hoog en op de intake is excact dezelfde route gelopen met de 'dogsim' Het had eerlijker geweest om te zeggen we hebben niet volledig kennisgenomen van het dossier!

Het mag vanzelfspreken dat Sjors, noch Maartje geleidehonden zijn, maar de avondronde kom ik feilloos thuis.... ETEN! Het magisch en genetisch vastgelgde begrip bij labradors.  Geen reactie of in elk geval niet adequaat dat sloopt, onzekerheid daar zit niemand op te wachten. Met dank aan mijn wederhelft heb ik foefje voor het lopen met de beugel.  Het geleiden dus.  Dan kan het niet ander dan dat ik de aspirant-hond of dogsim moet laten leiden.  We zijn nu een week verder en ook wat reacties verder en ben ik zelfs nogal sceptisch over Visio en KNGF dan waren de reacties dat niet minder, Bij mij komt dan ook achteraf een knasp onbehaaglijk gevoel naar boven, of ik destijds niet echt anders had gekund.  Want ik krijg nauwelijks respons en weet nog steeds de plannen niet over eind deze maand. 

Dat die 'match' rammelde aan alle kanten dat weet ik zeker, gewoon op basis van hondenervaring en mijn gevoel.  Jemo en ik hadden na een tijdje de wereld aan gekund.  In een uur kun je niet van een levend wezen zeggen dat klikt niet.  Ik in elk geval niet onder de omstandigheden van dat moment, daar weet ik nou net teveel voor van hondenpsychologie. Een autozit van dik twee uur, vreemde omgeving, vreemde luchtjes, en veel mensen in een beperkte ruimte......  Maar match of niet ik zit nu 99% binnenshuis, Sneeuw en een stok dat gaat niet samen. Al een kort rondje met het tweetal, Sjors en Maartje, totaal geen geleidehonden is nu levensgevaarlijk!  Ik ben nog niet opm'n  snufferd gegaan, maar lag wel bijna in een sloot, door die sneeuw ben ik zo ongeveer stekeblind en moet ik met stok en Sjors maar vertrouwen hebben. Dat is dus niet zonder risico. 

Vandaag 05-02-2012 geleidehond populair ras gezien; de labradoodle, als ik met zo'n  hond opgezadeld wordt blijf ik de rest van mijn leven achter de geraniums zitten, wat een onooglijk lelijk beest om te zien. Het zal ongetwijfeld prima geleide eigenschappen hebben maar ik vond het een arrogantie uit stralen die me zowat koude rillingen gaf.

Jaja, mijn agenda wordt keer op keer overhoop gehaald.  Nog  ff en dan geef ik er de brui aan. Ik moet relativeren, maar zowel geleidehond als revalidatie op de 'langebaan' gaan houdt de achteruitgang van mijn visus niet stil. Het is frustrerend dat ik behept ben met een dubbel zintuigelijke beperking; zo goed als niets zien maar ook slecht horen. Vanmiddag 10 februari werd ik dus weereens goed gwezen oip de noodzaak van een geleidehond, in minder dan tien minuten  een botsinkje met een niet verplaatsbaar obstakel. 

20-02-2012 Vandaag toch een telefontje gewaagd aan die 'mislukte match' met JEMO,  'mijn looptempo is te hoog en ze hadden zich verkeken op het feit dat we hier relatief weinig voetpaden hebben, nja 'Verhuizen voor een geleidehond' is geen optie. En ik weet zeker dat ik niet de eerste aankomende geleidehond gebruiker bent.  Maar dat er snel éen moet komen kwam ik vandaag wel achter, blij dat Anke mee was anders had het w.s. falikant mis kunnen gaan.  

Vijf weken, en tal van ongelukjes ergernissen verder en wachtend, althans Ik heb nu wel duidelijk dat de volgende match anders zal zijn, die gaat niet aan me voorbij. Want als deze situatie waarin ik nu verkeer nog lang  aanhoud, dan wordt het tijd dat ik ga zoeken naar een alternatief of gewoon afhaak. Dan is het gewoon hopen op een groots ongelukje. Want van leven in de breedste zin is al geen sprake meer. 

Vier maart 2012 zo ongeveer drie jaar geleden  nam mijn zicht af, snel af alles werd mistig en stukje vielen weg,  Nu zit ik aan het omslagpunt of het zien nog zien genoemd mag worden. IIn het dagelijks leven voel ik me verlaten, onzeker en daardoor rak ik meer en meer buiten de gang van het dagelijks bestaan. Gisteravond bijvoorbeeld het duurde even voor ik Karin  herkende die toch een aantrekkelijke verschijning is. En die ik graag ontmoet. Al een hele ppos gekleden vroeg ze me eens naar slechtzien'en het contact met slechtzienden, zeg maar de omgangsvormen in verschillende situaties, als onderwijzeres had ze proffessionele belangstelling. Voor mij blijft er één onbeantwoordde vraag. In hoeverre is mijn maatje Crohn verantwoordelijk voor mijn slechtzien/blindheid en gehoor problemen? Talloze verklaringen, antwoorden en verwijzingen hebben me geen helderheid gegeven en blijft dus de vraag aan me knagen. 

april,  nog immer onwetend en inmiddels zo afgestompt dat ik op het punt sta de komst van een geleidehond op te geven.  Ik heb altijd geleerd dat het nooit te laat is om je fouten toe te geven. Wel KNGF is een grote fout. Dit heeft me al een jaar gekost en lijkt erop dat het me nog een jaar gaat kosten.  En daar pas ik voor.  Die organisatie beseft niet wat een potentiele client doormaakt in afwachting van..... Toeval of niet maar precies drie maanden na Jemo biedt KNGF een nieuwe match.  Alleen dit keer heb ik ervoor bedankt.  In de intake januari 2010 heb ik meer dan duidelijk aangegeven dat ik geen Herder/achtige kruising wens, met twee zachtaardige labradors is dat vragen om karakterclonflicten. En niet voor een weekje maar voor jaren scheidsrechter spelen bedank ik voor.  Persoonlijk heb ik het idee dat kritische klanten liever afgescheept worden dan gehoord. Maar goed en tweede mislukking zit ik ok niet op te wachten, liever feedback op mijn aanbevelingen. 

Mei 2012 een nieuwe match (bijna) want KNGF heeft niet de moeite genomen een kijkje te nemen in mijn dossier; 'we hebben een hond voor u' nja ik laat me weer niet blij maken met een dooie mus.... watvoor hond?  kruising Herder Goldenretriever. Helaas.... ik heb bij de intake expliciet opgegeven dat ik een retriever wil om kararakterconflictemn uit te sluiten.  Dus helaas geen match. Maar om een volgende 'mismatch' te voorkomen en KNGF geen verdere kans te geven om mijn 2012 verder te verklooien; Heb ik maar een mailtje gedaan